"Bir dilin kelimelerini hor görmek, hakir görmek, hele şu veya bu politik veya ideolojik sebeple dilden atılabilir görmek, en az, onların oluş ve yontuluş tarihini bilmemekten, hatta sevmemekten doğan büyük bir gaflettir.
Çünkü, milletlerin olduğu gibi, kelimelerin de tarihi vardır.
Bir milletin ataları, asırlarca o kelimelerle doymuş, onlarla düşünmüş; birbirlerini ve evlatlarını o kelimelerle tamamıyla milli bir sanatla işleyip Türk yapmışsa, evlatlar, artık o kelimelere düşman kesilemezler."

Kapitülasyonlarla birlikte başlayan ve Osmanlılar'ın son dönemlerine damgasını vuran "misyonerlik", Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra da öneminden hiçbir şey yitirmedi.

Osmanlı Devleti'nin özellikle madden zayıflaması başta olmak üzere, çeşitli gaileler içinde Anadolu toprakları ile daha titiz bir şekilde ilgilenememesi, Osmanlı Devleti'ni "bölüp parçalamaya" çalışan şer güçleri nasıl bir taktik uygulamışlar ise, günümüzde de aynı taktiği uygulamaya devam etmektedirler... Çünkü değişen hiçbir şey olmamış, aynı batıl zihniyet dün olduğu gibi günümüzde de varlığını sürdürmüş ve de sürdürmektedir.